آن ســـــــوی پــــــــنجـــره

خط نزنیم

2011-03-11T06:47:00.000-08:00

امسال هم ورقی بود از عمر که با خوبی ها و بدی ها سیاه کردیم .اینقدر عقربه ها ، روزها ، ماه ها از پی هم سریع گذشتند که فرصت ِ مرور بر خاطرات باقی نماند...انگار همین چند روز پیش بود که برای تمام عزیزانم آرزوی بهترین ها را در سال جدید کردم و عذر خواهی از نبودنم برای تمام لحظاتی که باید می بودم

می رسیم به امسال ، اگر بخواهم خلاصه بگویم بهاری سبز با تو ، تابستانی گرم بی تو ، پائیزی زرد در کنار تو و باز هم زمستانی سرد و بی رنگ بدون تو گذشت .آرام با تو خندیدم ، بی تو گریه کردم و با خیالت خوابیدم و بیدار شدم...با تو جدایی و رهایی از عشق های تلقین شده را تجربه کردم . تازه فهمیدم تو از جنس احساسم نبودی و نباید تو را با دنیای بی انتهای احساسم پیوند می دادم.با تمام این تفاسیر ناراحت از بودنت نیستم ، نه اینکه لذت با هم بودن رو تجربه کردیم ، نه ! خوشحالم که با بودنت به من فهماندی که اگر پستی هایی در پیش دارم در پس آنها بلندی ها در انتظارمند، به من فهماندی که با دروغ ها ی بزرگ زندگی نکنم و همواره لبخند بزنم . اینک صفحه ای سفید در زیر دستم قلم سرنوشت را بر می دارم و با توجه به تمام خط خوردگی های سال گذشته سالی که پیش رو دارم را پاکنویس می کنم .هر چند که مطمئن هستم باز هم اشتباه و خط خوردگی خواهد داشت اما سعی می کنم که دقت بیشتری برای نوشتنش به خرج دهم .

روز های پایانی سال 89

آن سوی پنجره تو نیز تنهایی

2010-09-08T03:33:00.000-07:00

دیگر به تنهایی هایم فکر نمی کنم

با تو یا بدون تو باز هم تنهایم

آن سو تر از این پنجره هم دیگر تو را نمی بینم

اما دلم خبر از تنهایی ِ تو می دهد

دم زدن در تو حیات من است

2010-07-26T09:45:00.000-07:00

من اکنون رسیده ام به کناره ی دریایی بی انتها ...دریایی موج زن از درد...دریایی از آن الهام های پاک اهورایی که در این قرن های سکوت جاهلی ، آبشخور هیچ احساسی نبوده است.از آن گوهرهای گرانبهای غیبی ، که در این خلوت تاریخ در صدف هیچ "فهمیدنی "نگنجیده اند.ومن چگونه این کوزه ها را پر کنم و بدهم به دست تو ِ تشنه ، ای که جوی آلوده ی این بازار از کنارت می گذرد ! می دانم تشنه ای اما ... اما این دریا را در کوزه نمی توان کرد . توقع داری چند جرعه ؟ اما نمی توان از این دریا ، نمی توان جرعه جرعه آب برداشت.زندگی من همه جرعه جرعه نقش بر آب شد. عمر من ، همه ناله ناله ، بر باد رفت.دیگر بس است.یا فریـــاد یا ســـکوت ، یا طغیان یا عطش .راه سومی وجود ندارد .این دریا ، سراسر یک حرف است ، یک حرف پیوسته ! همان حرفی که برای نگفتن آن ، این همه حرف می زنیم و چه بی ثمر ! نمی توان ، نمی توانم جرعه جرعه تو را بیا شامم . می دانم تشنه ای ... دلم در عطش سوزان تو می جوشد، می گدازد . چقدر دلم می خواست بر سر و روی تافته از آتشت ، بر لب های شکافته و کبودت ، بر جگر سوخته در عطش ات جرعه ای خوشگوار از آب های تگرگی و شفاف بپاشم تا نمیری ، تا برای من بمانی ، ای که هوای من شده ای ، دم زدن در تو حیات من است

دکتر علی شریعتی

...

2010-06-01T05:24:00.000-07:00

در پس دیوار باغ

کودکان

با سکه های کهنه بسوده

بازی زندگی را

... آماده می شوند

آه ، تو می دانی

می دانی که مرا

سر ِ باز گفتن ِ کدامین سخن است

از کدامین درد

احمد شاملو

قلب های یخی

2010-05-10T23:01:00.000-07:00

آنجا که دلی برای دلی نمی تپد

حــــــــرف ها یــــــخ زده اند

یــــــــــخ ها را بشکنیــــــــم

شاید کســـــــی عاشـــــــق شد

بیست اردیبهشت هشتاد و نه

برقص امید زندگی

2010-04-29T03:01:00.000-07:00

چه زود از دست دادمت

به چشم هم زدنی دوباره به سایه ی تنهائی ام خزیدم

و تو در باران زندگی می رقصی

آخر عاشق نشدی تا پل ابریشمین عشق را بپیمایی

2010-04-17T04:06:00.000-07:00

عزیز من ! آخر عاشق نشدی تا برای بودن،رفتن،ساختن،خواندن،جنگیدن،خندیدن،خوب و پر شکوه مردن دلیلی داشته باشی ... آخر عاشق نشدی عزیز من ! چه کنم ؟ چه کنم که نخواستی ، یا نتوانستی به سوی چیزی که اعتباری ، شکوهی ، ظرافتی ، لطفی ، ملاحتی ، عطری و زیبایی یگانه ای دارد؛ پلی از ابریشم هزار رنگ عشق بسازی؛ و بند بازانه آن پل ابریشمین را بپیمایی

نادر ابراهیمی

2010-04-13T11:58:00.000-07:00

دلتنگم

دلتنگ ِ مهربونی هایت

...اما

man toro eshtebahi gereftam

2010-03-24T23:41:00.000-07:00

DOWNLOAD

سال نو مبارک

2010-03-09T00:21:00.000-08:00

می روم دلمردگی ها را ز سر بیرون کنم

گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم

بر کلام نا هماهنگ جدایی خط کشم

در سرود آفرینش نغمه ای موزون کنم

در آستانه ی سال جدید هستیم تا پایان سال شاید به تعداد انگشتان دستمون باقی مانده باشد.سفری در پیش دارم که شاید نتوانم به موقع سال نو را به شما عزیزانی که این پنجره ی کهنه را گاهی باز می کنید تبریک بگویم.سالی دگر گذشت و سریع هم گذشت اما بی صدا،

سالی گذشت پر از خاطره های جور وا جور اما آرام

سالی گذشت پر از مسافر های کوچک و بزرگ به دیار غربت یا به دیار ابدیت که برای بعضی از آنها لحظه ی خداحافظی را تجربه نکردیم

یک سال عمرمان فزون تر

یک سال با تجربه تر

یک سال علم و دانش مان گسترده تر

یک سال غرورمان پیر تر

و یک سال عشق مان کهنه تر

...و به همین ترتیب سال های دگر

بار دگر ، سالی دگر را پیش رو داریم و نعمت بزرگ دوباره شروع کردن را ، از نو آغاز کردن را و یا دوباره متولد شدن با شکوفه های بهاری

بیاییم با عشق بی آغازیم که نفرت ها دیر یا زود فراموش می شوند

اسفند هشتاد و هشت

خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم

2010-02-27T07:28:00.000-08:00

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی هنوز

سالها هست که در گوش من آرام

آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا

خانه ی کوچک ما

سیب نداشت

حمید مصدق

...

2010-02-23T12:22:00.000-08:00

دیروز ها کسی را دوست می داشتی

این روز ها دلتنگی

تنهایی...تنها

تمام عمر ما به همین سادگی گذشت

به من بگو

2010-02-19T06:36:00.000-08:00

گریه نکن ! تموم میشن ، یه روزی این فاصله ها، طاقت بیار !عزیز من

پیشم بمون ! چیزی نگو از رفتنت، که می شکنم ، تنهام نذار ! عزیز من

به من بگـــــــــو !... دانلود

...

2010-02-08T06:37:00.000-08:00

هنگامی که می خندم

هنگامی که می گریم

هنگامی که لب فرو می بندم

در سفرم به سوی تو

به سوی خود

به سوی حقیقت

که راهی ست ناشناخته

پر خار

نا هموار

راهی که ، باری

در آن گام می گذارم

که در آن گام نهاده ام

سر ِ بازگشت ندارم

مارگوت بیکل

نامه ای به پدر بزرگ

2010-01-31T07:14:00.000-08:00

دیر زمانی بود که بی خبر از آغوش گرمت بودم ، بی خبر از حالت بی آنکه دلتنگی هایم را میدان دهم مشغول روزمره گی های بیهوده .حالا تو نیستی ، نه گرمی نگاهت ، نه محبت دستانت و نه زانوهایت که جایگاه کودکی هایم بودند

دیدارمان شد به قیامت

دیگر فرصتی ندارم

اما بدان هنوز هم گرمی زانوهایت که یاد آور کودکی هایم هستند را حس می کنم

اما بدان که اگر تو دلتنگ من نشدی من دلتنگ جای خالی تو، حتی در میان خاطراتم خواهم بود

دی ماه هزار و سیصد و هشتاد و هشت

2010-01-29T10:22:00.000-08:00

دل من حالش خوشه اصلا ً بلد نیست بگیره

ولی خیلی تنگ میشه گاهی می ترسم بمیره

!!!

2010-01-28T03:06:00.000-08:00

آن قدر دلم برایت تنگ است که دیگر جایی برای تو نمانده

you'll deny the truth

2010-01-03T03:58:00.000-08:00

when you love someone
you'll do anything
you'll do all the crazy things
that you can't explain
you'll deny the truth
believe a lie
there'll be time that you believe you can really fly
but your lonely nights have just begun
when you love someone
when you love someone
you feel it deep inside
and nothin else could ever change your mind
when you love someone
you'll sacrifice
you'd give it everything you got
and you won't think twice
you'd risk it all
no matter what may come
when you love someone

دلم برای کسی تنگ نیست

2009-12-29T08:01:00.000-08:00

دلم برای کسی تنگ است

که آفتاب صداقت را

به میهمانی گل های باغ می آورد

دلم برای کسی تنگ است

که چشم های قشنگش را

به عمق آبی دریا ی واژگون می دوخت

و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند

دلم برای کسی تنگ است

که همچو کودک معصومی

دلش برای دلم می سوخت

و مهربانی را

نثار من می کرد

دلم برای کسی تنگ است

که تا شمال ترین شمال

و در جنوب ترین جنوب

همیشه در همه جا

آه با که بتوان گفت

که بود با من و

پیوسته نیز بی من بود

و کار من ز فراقش فغان و شیون بود

کسی که بی من ماند

کسی که با من نیست

...کسی

دگـــــــــــــــــــــــــــر کافـــــــــــــــــــــی ست

...

2009-12-19T12:32:00.000-08:00

سکوت ِ شیرین تو

حال خوشم را تلخ می کند

قصه ی زندگی

2009-12-10T06:13:00.000-08:00

کلاف سر در گم اندیشه هایم را تو در دست گرفته ای، گاهی بازش می کنی وآنگونه که خود می خواهی می پیچی اش و گاهی آنگونه که من می خواهم .و من به آنهمه شیطنت و سماجت کودکانه لبخند می زنم، کاری دیگر در توانم نیست.تنها چیزی که در نگاهت آشکار است افق پنهان من و توست ...این یعنی ادامه به راه بی پایان...ادامه دادن ِ قصه

نوزدهم هزار و سیصد و هشتاد و هشت

زیر خاکستر

2009-12-09T12:43:00.000-08:00

زیر خاکستر ذهنم باقی ست

آتشی سرکش و سوزنده هنوز

یادگاری ست ز عشقی سوزان

که بود گرم و فروزنده هنوز

عشقی آنگونه که بنیان مرا

سوخت از ریشه و خاکستر کرد

غرق در حیرتم از اینکه چرا

مانده ام زنده هنوز

گاهگاهی که دلم می گیرد

پیش خود می گویم

آن که جانم را سوخت

یاد می آرد از این بنده هنوز

سخت جانی را بین

که نمردم از هجر

مرگ صد بار به از

بی تو بودن باشد

گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم ، هستم

پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گرچه از فرط غرور

اشکم از دیده نریخت

بعد تو لیک پس از آنهمه سال

کس ندیده به لبم خنده هنوز

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت

سالها هست که از دیده من رفتی ، لیک

دلم از مهر تو آکنده هنوز

دفتر عمر مرا

دست ایام ورق ها زده است

زیر بار غم عشق

قامتم خم شد و پشتم بشکست

در خیالم اما

همچنان روز نخست

تویی آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق

دل من بردی و با دست تهی

منم آن عاشق بازنده هنوز

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

گر که گورم بشکافند عیان می بینند

زیر خاکستر جسمم باقی ست

آتش سرکش و سوزنده هنوز

ح.مصدق

از جدایی ها

2009-12-04T02:11:00.000-08:00

تو مهربان بودی

آغاز ماجرا، اما

چه سخت تشنه ی جام محبتت بودم

سخن تمام نشد ، ختم ماجرا پیدا

امید با تو نشستن

تلاش بی ثمری بود

چه، کوشش شب و روزم

بسان شخم زدن به سینه ی دریا

گره به باد زدن

و همچو کوفتن آب در هاون

مرا رها کردی ؟

مرا به مسلخ سلاخان

رها چرا کردی؟

مرا که رام تو بودم

کنون کنار کویرم

....کویر بی باران

ح.مصدق

...

2009-12-02T12:10:00.000-08:00

نمی گویم راضی ام به رضای زندگی، که نیستم.

دریا

2009-11-30T02:29:00.000-08:00

باز هم آمدی تو بر سر راهم

با عشق می کنی دوباره گمراهم

دردا من جوانی را به سر کردم

تنها از دیار خود سفر کردم

دیریست قلب من از عاشقی سیر است

خسته از صدای زنجیر است

دریا اولین عشق مرا بردی

دنیا دم به دم مرا تو آزردی

دریا سرنوشتم را به یاد آور

دنیا سر گذشتم را مکن باور

من غریبی قصه پردازم

چون غریقی غرق در رازم

گم شدم در غربت دریا

بی نشون و بی هم آوازم

می روم شب ها به ساحل ها

تا بیابم خلوت دل را

روی موج خسته ی دریا

می نویسم موج غم ها را

2009-11-26T04:33:00.000-08:00

دور ایستاده ام

در مرز تیره روشن شرمی زنانه

تا باز نشناسی ام

هر چند ، در من تمام توست

در تو، تمام آنچه دوست می دارم

من باشم و تو باشی

2009-11-24T13:04:00.000-08:00

امشب وقتی داشتم اشعاری از شاعر معاصرمون رویا زرین می خوندم

به جمله ها و کلمات آشنایی برخورد کردم

جمله هایی که آرزوهای من بودند و هستند

می خواهم عشق بماند و

اشک بماند و

لبخندی که هدیه ی لب های توست

می خواهم تو باشی و

من باشم و

زندگی

رویا زرین

امشب و هزاران شب دیگر

2009-11-20T12:11:00.000-08:00

امشب بار دیگر

تو را به آغوش می کشم

امشب به تو نزدیکم

نزدیک تر از سال های با خود بودنم

...

2009-11-18T12:54:00.000-08:00

کدام خانه ؟

کدام آشیانه ؟

صد افسوس

که بی تو شهر پر از آیه های تنهایی ست

...

2009-11-11T13:31:00.000-08:00

پروردگارا

مسافر کوچکم را به تو می سپارم

می دانم

که سایه بان تنهایی ِ بی انتها یش هستی

بیست و یکم آبان هزار و سیصد وهشتاد و هشت

خورشید آرزو

2009-11-09T04:33:00.000-08:00

بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی

آهنگ اشتیاق دلی دردمند را

شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق

آزار این رمیده ی سر در کمند را

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت

اندوه چیست ، عشق کدام است ، غم کجاست

بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان

عمریست در هوای تو از آشیان جداست

دلتنگم آنچنان که اگر ببینمت بکام

خواهم که جاودانه بنالم به دامنت

شاید که جاودانه بمانی کنار من

ای نازنین که هیچ وفا نیست با منت

فریدون مشیری

...

2009-10-30T11:52:00.001-07:00

چــــــــــــــــــــــــــرا سکـــــــــــــــــــــــــــــــوت ؟

بیــــــــــــــــــــــــــــا حـــــــــــــــرف بزنیـــــــم

بیـــــا شانه به شانه ی هم از این پائیزها بگذریم

بیا

که

بهار

یعنی تو

پایئــــــــــــــــز

یعنــــــــــــــــــــی

من

آبان هشتاد و هشت

تولدت مبارک

2009-10-25T11:36:00.000-07:00

و بار دیگر حسی قشنگ از این همه دوست های دور و نزدیک که با تبریک های غافلگیر کننده شان من را دلگرم از داشتن نعمت بزرگ دوست کردند

این بار تولدی دیگر اما متفاوت

یک سال از بیست و هفت سال عمرم را با تو گذراندم

و می خواهم با تو بگذرانم

بیست و هفتمین سال تولدم مبارک

تولد یک سالگی تو هم مبارک

...

2009-10-21T05:53:00.000-07:00

تو

آخرین عابری بودی

که با کوله بار سکوت و عشق

... از دو را هی تردیدم گذر کردی

...و بعد از تو دیگر هیچ

مهر هشتاد و هشت

دوستش دارم

2009-10-16T07:46:00.000-07:00

روز اول با خود گفتم

دیگرش هرگز نخواهم دید

روز دوم باز می گفتم

لیک با اندوه و با تردید

روز سوم هم گذشت اما

بر سر پیمان خود بودم

ظلمت ِ زندان مرا می کشت

باز زندان بان خود بودم

آن من ِ دیوانه ی عاصی

در درونم های و هوی می کرد

مشت بر دیوار ها می کوفت

روزنی را جستجو می کرد

می شنیدم نیمه شب در خواب

های های گریه هایش را

در صدایم گوش می کردم

درد ِ سیال ِ صدایش را

شرمگین می خواندمش بر خویش

از چه بیهوده گریانی ؟

در میان گریه می نالید

دوستش دارم ، نمی دانی؟

روز ها رفتند و من دیگر

خود نمی دانم کدامینم

آن من ِ سر سخت مغرورم

یا من ِ مغلوب دیرینم ؟

بگذرم گر از سر پیمان

می کشد این غم دگر بارم

می نشینم شاید او آید

عاقبت روزی به دیدارم

!عشق ممنوع

2009-10-14T02:00:00.000-07:00

آنروز که لب به عشقی ممنوعه باز کردم

از سرزمین نگاهت رانده شدم

و حالا

دیر زمانی ست که خارج از این سرزمین

به انتظار

بخشش

نشسته ام

مهر هشتاد و هشت

پـــــــائیز پـــــادشاه فصـــــلها

2009-10-07T12:17:00.000-07:00

باز هم پــــائیز

فصل باد و برگ و باد و برگ

فصل رنگ و رنگ و رنگارنگ

فصل نیمکت

فصل مشق و

فصل مشق

فصل عشق و

فصل عشق

فصل انار

فصل باز باران با ترانه

با گوهر های فراوان

فصل چتر و خیس

فصل شیدائی و انتظار

فصل مهر و مهرگان

فصل یلـــــــــــــدا

پائــــــیز پادشاه فصلها

همچو پائیز بشو زرد

2009-10-05T00:35:00.000-07:00

ای دل ساده بکش درد که حق ات این است

از زمانه بشو دل سرد که حق ات این است

هر چه گفتم مشو عاشق ! نشنیدی

همچو پائیز بشو زرد که حق ات این است

دیدی آخر دم ِ مردانه به جز لاف نبود

بکش از مردم نا مرد که حق ات این است

آنچه بر عاشق دل خسته روا دانستی

فلک آخر سرت آورد که حق ات این است دانلود

سکوتت شیرین است

2009-09-21T10:45:00.000-07:00

و با اطمینان می گویم که سکوتت برایم شیرین است

پیشتر ها سکوتت را شنیده بودم

اما حالا حسش می کنم نزدیکتر از روح به بدن

سکوت کن ای کودک زندگی ام که حرف زدنت این شیرینی را تلخ می کند

دیگر به سخنان چشمانت عادت کرده ام

برایم دلنشین تر است

بیست و پنجم شهریور هشتاد و هشت

مست عشق

2009-09-14T23:28:00.000-07:00

پروردگار مست ، که مست از شراب شد

کار از همان دقیقه ی اول خراب شد

آدم بیافرید که آدم بماند در این جهان

آدم نشد ، که مایه ی رنج و عذاب شد

صد نقشه ها کشید که با عشق سر کند

اما تمام نقشه های قشنگش برآب شد

به آن خرد فتاد که داند جهان را کِه آفرید

اول بلای خودش گشت خرد

سؤال کرد خدا را کِه آفرید

تا آن سؤال و هزاران سؤال بی جواب شد

سکوت و صبر ، سکوت و درد

2009-08-22T03:37:00.000-07:00

سکوت صدا را می شکند

و آن سکوت توست

سکوت و صبر

سکوت و درد

سکوت و رنج غریبی

...و تو سر در گم در این اصوات خاموشی

ای کاش سکوتت می شکست

یا نه ! سکوتت را با شیرینی لبخند می دیدم

ای کاش صبر شیرینت به ثمر می نشست

ای کاش می دانستم و می دانستی

که درد و رنج غریبی ات به سر خواهد آمد

...من دعا می کنم

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

2009-08-08T14:17:00.000-07:00

اینقدر دلتنگم که نمی دانم از چه بگویم یا از چه بنویسم

...

...............

...

..........

تنها دلیل ِ دلتنگی هایم، سکوت اختیار کرده است

که گفته اند سکوت سرشار از سخنان نا گفته است

از حرکات نا کرده

اعتراف به عشق های نهان

آیا حقیقت من و تو هم در این سکوتی که می گویند نهفته است ؟

مرداد هشتاد و هشت

به سراغ من اگر می آیی

2009-08-02T12:01:00.000-07:00

به ســــــراغ من اگر مــــی آیـــــــی ای دوســــــــت

بگو تا خبر کنم

.یـــاران را ..........

ابــــر را ...............

.بــاد را....................

بـــاران را...........................

فرشــی از بــوی بــاران زیر پایت خــواهم انداخت

نغـــــمه ای همچون شــــــبنم نـــــو خــواهم ساخت

در این شلوغــی پر دروغ ، برایم سکـــــوت بیاور

که هــــیـچ فریـــــــادی نیســـــــــت از آن رســــاتر

برایــم لبخـندی بیاور که از چهره ی شهر من گم گشت

برایم خورشیدی بیاور که عشـــــــق بارد بر این دشت

مرا فریاد کن

2009-08-01T04:06:00.000-07:00

نغمه نیستم که بخوانی

قصه نیستم که بگویی

من درد مشترکم

مرا فریاد کن دانلود

باید گذاشت و گذشت

2009-07-30T03:15:00.000-07:00

ما عاشق یکدیگرایم،اما ببینیم می توانیم عشق ِمان را پاس داریم یا آن که پیمان ِ مان خطاست؟همیشه با هم بودن کاری ست گران...برای ِ بدرود، این آموزه را به تو پیشکش می کنم، آنجا که دیگر نمی توان عشق ورزید باید آن را گذاشت و گذشت

بنویسم یا بخوانم ؟

2009-07-23T05:39:00.000-07:00

مدتی را در استراحت پس از امتحاناتم می گذرونم . کهنه کتابی دارم نا خوانده و یا بهتر بگویم نصفه خوانده و یا مهم تر داستانی دارم برای نوشتن ...داستانی که شاید به امروز و به تاریخ شود دیگر باید به روز بنویسمش .چند صفحه ای از آن را شروع کرده ام اما بعضی وقت ها خالی از نوشتن می شوم.روز اول که شروع به نوشتن کردم از ترس اینکه چیزی از قلم نیوفتد دستام درست مثل زمانی بود که پر از استرس برای رسیدن به جایی در حال دویدن هستی و هر چه بیشتر و سریعتر می دوی خسته تر، و زانوهایت زودتر توان رسیدن به مقصد رو از دست می دهند. ادامه دادنش کمی سخته برام .مخصوصاً الان که همه ی کار هام با هم قر و قاطی شدن .اصلاً نمی دونم داستانم رو ادامه بدم یا کتاب نصفه نیمه ام رو تموم کنم.

2009-07-15T05:18:00.000-07:00

!امید بزرگترین مصیبت است

!حقیقت خطایی است که بدون آن نمی توان زیست

!که دشمن ِ حقیقت ، نه دروغ ، که ایمان است

!که آخرین پاداش ِ مرده ، آن است که دیگر نمی میرد

نیچه

چه کسی جز من و تو پی عشقی پر از اندوه شتافت؟

2009-07-10T08:44:00.000-07:00

حال امروز مرا چه کسی می داند ؟
چه کسی می ماند پی دل دادن ها ؟
چه کسی می خواند آن نگاه پر از اندوه مرا؟
چه کسی ؟ چه کسی جز من و تو پی عشقی پر از اندوه شتافت؟
چه کسی می ماند
می خواند
می داند

چه کسی قصه ی من

قصه ی تو

چه کسی می داند ؟

حال امروز مرا

...حال فردای تو را

هجدهم تیر 88

چشمهایت معیار دلواپسی های منند

2009-05-12T05:08:00.000-07:00

امروز بعد از مدتی سری به این پنجره کهنه ی خاک گرفته زدم .زمانی برای دلم می نوشتم ، زمانی برای تو و زمانی برای باور هایم .حالا به گونه ای از باورهایم فاصله گرفته ام

باورهایی که به درست بودنشان ایمان دارم اما به ناچار باید قبول کنم که نا درستند.باور اینکه بر در ِ دلم علامت ورود ممنوع را کوبیده ام و یا باور ِ نگاه های عاشقت

پس بگذار همچون گذشته بخوانم آن نگاه پر از مهرت را که می خواهی پنهانش کنی اما رسوایت می کند

بگذار همچون گذشته نگاهت کنم ، با عشق نه با نفرت

شاید هم من اشتباه می کنم

حالا می فهمم که این من و توییم که دل هایمان را غباری از غرور احاطه کرده و نگاه هایمان را از هم می دزدیم نه این پنجره ی کهنه که بروی امید باز است

اردیبهشت هشتاد و هشت

مروری بر خاطرات

2009-04-30T01:32:00.000-07:00

و در این بیابان ِ خشک که آفتاب عشق می بارد
چرا کسی نیست که سردی نفسهایم را چون
مرحمی بر لبان عطش کرده خود گذارد؟
هر روز
خاموش تر
تنها تر
سرد تر

هشتاد و شش

خدای من...خدای تو...خدای ما

2009-04-12T11:26:00.000-07:00

حال این روزهایم را هیچکس به جزء خدایم نمی داند...او که صدای دلم را می شنود...به سکوت پر از فریادم احترام می گذارد و سکوت می کند...و در آخر دل شکسته ام را بند می زند

...

2009-03-27T06:32:00.000-07:00

چه مغرورانه اشک ریختیم

چه مغرورانه سکوت کردیم

چه مغرورانه التماس کردیم

چه مغرورانه از هم گریختیم

غرور هدیه ی شیطان بود و عشق هدیه ی خداوند

هدیه ی شیطان را به هم تقدیم کردیم

هدیه خداوند را از هم پنهان

ستاره ها

2009-03-24T05:48:00.000-07:00

به ستاره های آسمان نگاه کن

!بهشون بخند ، اما دل مبند

چون چشمک هاشون از روی عشق نیست

از روی عادته

!باورهایمان

2009-03-23T15:16:00.000-07:00

پرنده

سر به شیشه های پنجره می کوبد

به گمانی که هواست

ما

سر به سنگستان باور ها

به گمانی که رهایی اند

سال نو مبارک

2009-03-20T03:21:00.000-07:00

شیشه ی عطر بهار

لب ِ دیوار شکست

و هوا پر شده از بوی خدا

...همه جا آیت ِ اوست

دیدنش آسان است

تنها دقایقی دیگر به پایان سال نمانده است..با آرزوی بهترین ها برای همه ی عزیزانم

سال نو ِ همگی تان مبارک

ساعت16،دقیقه13،ثانیه39

2009-03-19T12:27:00.000-07:00

تا نوای هفت سُرنا در گلستان، جان دمید

خواب ِ دیرین شد ز چشمان ِ زمستان ناپدید

روزگارا، هفت سُرنا را به گوش جان نواز

چشم را بیدار دار و سینه‌ ها را پُر امید

روزگارا، گلشن ِ نوروز را پُر بار کُن

شهد پیروزی به کام مرد و زن بسیار کُن

اَبر را جان‌بخش ساز و ماه را آیینه دار

بد دلان را دور، با ما نیکوان را یار کُن

روزگارا، تازه شد هستی در آغاز بهار

جشن جمشید جهان بین را جهان آرا بدار

مهر افزون کُن درون سینه ها در سال نو

فرِّ شادی را به جام زندگی از نو بیار

روزگارا، جشن ما را نو به نو جاوید ساز

سینه را پر مهرتر از سینه‌-ی جمشید ساز

رنج را آسان بنه بر مردم برگشته بخت

چشم نیکو مردمان را دیده-‌ی خورشید ساز

11:00

29esfand1378

سال از عشق گذشتن و به عشق رسیدن

2009-03-13T11:57:00.000-07:00

فقط یک هفته از سال 1387 باقی مانده و شاید خیلی از کارهایمان هنوز نا تمام ...از یادآوری مسائل و اتفاقاتی که امسال برایم افتاده بغضی راه نفس را می بندد و من نا خواسته قورتش می دهم.امسال پشت سر هم خاطرات خوب یکی پس از دیگری جای هم را می گرفتند تا می آمدم به قبلی فکر کنم که چه شد و چه کردم اتفاقی تازه رخ می داد. ولی خوب، کاریش هم نمیشد کرد! این سرنوشت بود که سکان رو بدست گرفته بود و پیش می رفت و ما مسافرانش مطیع و در اختیارش بودیم و حالا در این هفته ی آخر سال، خودم را مرور می کنم واز تمام دوستانم می خواهم که اگر رنجوندمشون ، تنهاشون گذاشتم ، آن موقع که باید می بودم نبودم ، ناراحتشون کردم ، حرفی زدم که نباید می زدم ، کاری کردم که نباید می کردم ، خلاصه تمام اشتباهاتم را به پاکی و بزرگی خودشان ببخشند و این فرصت را به من بدهند که در سالی جدید بهاری دوباره از نو شکوفا شوم از نو ... از نو ... از نو

که اگر می توانستم از مادر می خواستم که تولدی دوباره به من بخشد

اما راحت از خاطراتم نمی گذرم و مطمئن هستم خاطرات امسال خو بش به بد ش می چربد و با یاد آوری تک تک شان جوانی ام تازه می شود

پس

بیاییم در این هفته دل هایمان را تکانی دهیم بدی ها رو بشوریم...گرد و غبار را از قاب های خوبی پاک کنیم .خلاصه همه ی بدی ها را به این سال که گذشت بسپارید و با کوله باری پر از عشق و سلامتی هم برای خودتان هم عزیزانتان به استقبال سال جدید بروید

و ببخشید و ببخشید و ببخشید

بیشتر پایتان خواب میرود یا قلبتان؟

2009-03-12T08:33:00.000-07:00

وقتی پایت خواب می رود

نمی توانی درست راه بروی

لنگ می زنی

وقتی قلبت خواب می رود

نمی توانی درست فکر کنی

!!عاشق می شوی

!

2009-03-07T09:18:00.000-08:00

مراقب افکارت باش آنها به گفتار تبديل می‌شوند
مراقب گفتارت باش آنها به کردار تبديل می‌شوند
مراقب کردارت باش آنها به عادات تبديل می‌شوند
مراقب عاداتت باش آنها به شخصيت تبديل می‌شوند
مراقب شخصيتت باش آن سرنوشتت خواهد شد

لبخند بسازیم نه اشک

2009-03-03T07:43:00.000-08:00

آدمیان به لبخندی که بر لب ها می نشانند،به احساس خوبی که بر جا می نهند ، به دردی که می کاهند ، می مانند .حتـــــی پس از رفتن.وگرنه پهلوان عالم باش ، کودکان هم با دست نشانت کنند.بگو می خواهم همه جهان را مدیریت کنم!تا زیبایی ندانی ، تا کینه بپراکنی ، تا نفرت بفروشی عاجزی از مدیریت شرارت های خود.

...

2009-02-28T11:45:00.000-08:00

!پرتگاه هولناک است نه بلندی

پرتگاه ، آن جا که نگاه به پایین می افتد و دست در بالا چنگ می زند آن جا دل از خواست ِ دو گانه ی ِ خویش به سرگیجه می افتد

سرود شب

2009-02-24T09:39:00.001-08:00

شب است ، اکنون چشمه ساران جوشان همگی بلند آواتر سخن می گویند.روان ِ من نیز چشمه ساری ست جوشان

شب است، اکنون است که نغمه های عاشقان همه سر از خواب بر می کنند.روان من نیزنغمه ی عاشقی ست

چیزی بی آرام و آرام ناپذیر در من است که می خواهد به سخن در آید.شور ِ عشقی در من است که با زبان ِ عشق سخن می گوید.همه نور ام من ، ای کاش شب می بودم ! اما این تنهایی ِ من است که مرا در نور فرو گرفته است.

فریدریش نیچه

!بمان

2009-02-14T12:11:00.000-08:00

این عشق

به این سختی

به این تردی

به این نازکی

به این نومیدی

این عشق

به زیبایی روز و به زشتی زمان

وقتی که زمانه بد است

این عشق

این اندازه حقیقی

این عشق

این اندازه ریشخندآمیز

لرزان از وحشت چون کودکی در ظلمات

و این اندازه متکی به خود

آرام ، مثل مردی در دل شب

این عشقی که وحشت به جان دیگران می اندازد

به حرفشان می آورد

و رنگ از رخسارشان می پراند

این عشق دست نخورده ی هنوز این اندازه زنده و سراپا آفتابی

از آن توست از آن من است

ما دو می توانیم برویم و برگردیم

می توانیم از یاد ببریم و بخوابیم

بیدارشویم و رنج بکشیم و پیر بشویم

دوباره بخوابیم و خواب ِ مرگ ببینیم

بیدار شویم و بخوابیم و بخندیم و جوانی از سر بگیریم

اما عشق مان به جا می ماند

لجوج مثل موجود بی ادراکی

زنده مثل هوس

ستمگر مثل خاطره

ابله مثل حسرت

مهربان مثل یادبود

به سردی ِ مرمر

به زیبایی ِ روز

به تردی ِ کودک

لبخند زنان نگاهمان می کند و

خاموش با ما حرف می زند

ما لرزان به او گوش می دهیم

و به فریاد در می آییم

برای تو و

برای خودمان

به خاطر تو ، به خاطر من

و به خاطر همه دیگران که نمی شناسیم شان

دست به دامنش می شویم

که بمان

همان جا که هستی

همان جا که پیش از این بودی

حرکت مکن

مرو

بمان

2009-02-13T05:03:00.000-08:00

when you die , there's only one thing you want to happen.

you wanna come back

دلتنگی های بی پایان

2009-02-09T07:31:00.000-08:00

خیلی وقتا سعی می کنم وقتـــــی می نویسم ، نوشته هام بویی از تـــــــو نداشته باشن.اما انگار قلمم هم دل به تــــــــــــــــو داده و بی اختیار از تــــو می نویسه.پس امشب را به پاس با هم بودنمان چیزایی را که قراره روی ورق یا روی این پنجره ی بسته ی زمستونـــــــــــــــــی بیان کنم رو با هم در خلوت خودمان مرور می کنیم.که این دلتنگی ها رو فقط من و تـــــــو می دانیم و بس

بیست و یکم بهمن هشتاد و هفت

...

2009-02-02T11:44:00.000-08:00

گاهی از داشتن این همه صبر و تحمل به خودم می بالم

رنگ ِ تنهایی

2009-01-10T08:19:00.000-08:00

دیگر به سختی می توان از روی چهره ام تشخیص بدهی که دردی هست ، بی درمان

دلم بیمار است

شاید هم دلم از سردی زمستان یخ زده

یا این نا مردان بد قلق ریشه اش را خشکانده اند

اما نمی شود کسی را محکوم کرد

من می گویم دلم بیمار است

دلم گریان است

دلم لرزان است

دلم دیگر رنگی نمی گیرد

آری دلم بی رنگ ِ بی رنگ است

...دلم تنها است

دلم بی تو . . . رنگ ِ تنهایی به خود گرفته است

. . . تنها است

ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم

2009-01-05T10:56:00.000-08:00

خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید

و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید

رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست

چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید

به کف و ماسه که نایاب ترین مرجان ها

تپش تب زده نبض مرا می فهمید

آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد

مثل خورشید که خود را به دل من بخشید

ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم

هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید

خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد

ماه ،طعم غزلم را ز نگاه تو چشید

منکه حتی پی پژواک خودم می گردم

آخرین زمزمه ام را همه ی شهر شنید

محمد علی بهمنی

شیریــــــــــــن اما تلخ

2008-12-30T11:36:00.000-08:00

گاهی فکر می کنم وقتی اشکی بریزم خالی می شوم . نمی دانم تو با این کار سبک شدی یا نه!؟اما امروز شاید بعد از هفته ها مقاومت سیلی از آنها را که عطر تو را به همراه داشتن تقدیم سمیــــه و ســـــوما و شیریـــــــــن و زهـــــره کردم.تنها منتظر اشاره ای بودم که خودم رو از این بار غصه رها کنم و این فرصت رو خاطره ی تلخ ِ شیریـــــن و بعد چهره ی بغض کرده ی سمیــــه به من دادند! اما هنوز هم سنگینی شان را بر پلک هایم حس میکنم . شاید بخاطر اینه که هنوز هم اشکی برای ریختن بود و من راهشان را بستم . یادم آمد که تو می خواهی لبخند بسازی نه اشک پس لبخندی تلخ را بر لبان نشاندم که گویای مرگی تدریجی بود . احساس میکردم تمام شدن این اشک ها یعنی خاموش شدن من و محو شدن تو ...و من می خواهم که بمانی..برای من سایه ای از تو کافیـــست...گرچه تو گفتی که نمی خواهی ماندگار باشی !اما بدان که قشنگ ترین اشتباه ِ زندگی همیشه ماندگارترینه.... پس اشک هایم را برای تنها یی بی پایانم نگه خواهم داشت و به قول سمیـــــــــــه به انتظار معجزه می نشینم

که همین انتظارهم برایم شیریــــــــــــــــــــــــرین است

کاش نمی دانستم

2008-12-27T08:57:00.000-08:00

با هیچ کس نمی توانم بگویم درد ِ دلم چیست

با تو می گویم دردم دو چندان می شود

با خودم می گویم به نتیجه که نمی رسم هیچ

گنگ تر و گیج تر از قبل به دنبال ِ خودم می گردم

پس کجاست آن خود ِ آگاهم؟

پس کجاست آن بلوغ کهنه ام؟

پس کجاست آنهمه منطق که یکباره برایت آتش زدم؟

بیشتر که دقت می کنم می بینم همه در جنگ و نزاعیم

تو با عقل و احساس

من با عشق و زندگی

اشک با غرور

غرور با عشق

منطق با حماقت

و تو می خواهی به ریا بگویی که عاشق نیستی

و من چه کنم که می دانم هستی

چرا که بغضت را دیدم

چرا که همچون کودکی به آغوشت کشیدم

واینها آتشم را شعله ور می کنند

تاجایی که هم خود بسوزم

و هم تو را بسوزانم

...

2008-12-23T09:40:00.000-08:00

ذهنم آشفته است ، ذهنم را آشفته کرده ای ، توان فکر کردنم تحلیل رفته است .اصلا نمی دانم چگونه می شود این آشفتگی ها رو سر وسامان بدهم.نه عقلم کار می کنه نه احساسم.البته اگه دروغ نگم عقلم مغلوب ِ و احساس ِ غالبم توان فکر کردن و ازم گرفته...طوریکه دست به دامن عمویم شدم و به گفته ی خودم و توافقات قبل ناچار به پذیرفتن تصمیم او شدم...تصمیمی که مغایر با حس درونی ام بود تصمیمی که به جرأت می توانم بگویم مغایر با حس درونی ِ تو هم بود .اما پذیرفتم برای تو ...و تو پذیرفتی برای من و همین زیبایش کرد..از هم گذشتن برای هم

اما حالا حتی نمی توانم به تو فکر کنم..فکر کردن به تو برابر با قورت دادن ِ اشک های نریخته ام است که نمی خواهم بریزند. چون تو گفتی می خواهی لبخند بسازی نه اشک

نمی دانم به تنهاییت فکر کنم یا به تنهاییم

نمی دانم به بودن فکر کنم یا به نبودن

نمی دانم راه درست را رفتم یا راه غلط را

نمی دانم آیا شب هایت را آرام می خوابی یا نه؟ چرا که آرامشت را گرفتم

نمی دانم درونت آرام است یا نه و این آشفتگی ام را دامن می زند

نمی دانم... و هزاران نمی دانم که در ذهنم می آیند و جوابی برایشان ندارم

تنها جمله ای که در ذهنم نقش می بندد این است مرا ببخش

آشفته ام

آشفتــــــــــــــــــــه ام

کمکم کن تا آرام شوم

...خزانم رفتی اما

2008-12-21T05:28:00.000-08:00

خزانم رفت

و آنقدر فریاد شادی یلدا بلند بود

که هیچ کس ناله های آرام خزان را نشنید

همگان بی تفاوت از کنارش گذشتیم

خزان رفتی

در پناه خدا

و به امید دیدار

دیگر تنها نیستم

2008-12-17T05:09:00.000-08:00

عشقمون کوتاه بود اما ماندنی

عشقمون زیبا بود اما کوتاه

چه کسی می داند ، تو کجایی و من کجا؟

حالا عشقمون جاودان است اما دوریم از هم

توی همین شهر ِ غریب دوریم از هم

دور به وسعت تنهایی همیشگی ام

اما همین که می دانم تو هم عاشقی دیگر تنها نیستم

2008-12-14T08:25:00.000-08:00

نفسم در درون سینه ام با بغض نا معلومی گره خورده

می خواهم فریاد بزنم و بگویم می ترسم

اما صدایی برای فریاد ندارم

از زندگی بی تو می ترسم

وقتی می گویم زندگی بی تو بلبلان جام شوکران سر می کشند

می شنوی ، این صدای سکوت حزن انگیز باغ زندگی است

باغی که آن را بارها در جستجوی تو گشته ام

این تمام حقیقت است

حقیقت را بپذیر و به آغوشم بیا

بیا تا با بلبلان شراب بنوشیم و با هم و در کنار هم

نوای عشق را زمزمه کنیم

میان سینه هر کس بدان که رازی هست

میان سینه و آن راز ، سوز و سازی هست

چو سوز و ساز ، دو مهمان با وفای دلند

به میهمان نخوانده مگر ، نیازی است

2008-12-10T03:39:00.000-08:00

اگه عاشق آسمونم فقط یه پنجره برام کافیه

همچو سرو ایستاده ام در این باغ

2008-12-01T09:38:00.000-08:00

نکند موسم سفر باشد

ساروان خفته و بی خبر باشد؟

بوی باران ِتازه می آید

نکند بوی چشم ِ تر باشد؟

سخنی از وفا شنیده نشد

نکند گوش خلق کر باشد؟

نکند عشق در برابر عقل

دست از پا درازتر باشد؟

نکند پرده چون فرو افتد

داستان ،داستان زر باشد؟

زیر این نیم کاسه های قشنگ

نکند کاسه ای دگر باشد؟

نکند آنکه درس دین می داد

از خدا پاک بی خبر باشد؟

همچو سرو ایستاده ام در این باغ

نکند پاسخش تبر باشد؟

نور کیوان در آسمان شب

نکند پوچ و بی ثمر باشد ؟

...

2008-12-01T07:42:00.000-08:00

همه را می بخشم فقط بخاطر آرامش خودم

اکنون پایـــــــــــــــــیز است

2008-11-29T08:23:00.000-08:00

اکنون بهار نیست

تا برگ های سبز درختان نارون

تن در نسیم ِ نرم ِ بهاری رها کنند

تا ماهیان سرخ

در آبهای برکه ی آبی شنا کنند

صدا کن مرا ! صدای تو خوب است

2008-11-26T23:32:00.000-08:00

من صدای نفس باغچه را می شنوم

و صدای صاف ، باز و بسته شدن پنجره ی تنهایی

و صدای پاک پوست انداختن مبهم عشق

متراکم شدن ذوق پریدن در بال

و ترک خوردن خود داری روح

من صدای قدم خواهش را می شنوم

شیهه ی پاک حقیقت از دور

و صدای کفش ایمان در کوچه شوق

و صدای باران را ، روی پلک تر عشق

و صدای متلاشی شدن شیشه ی شادی در شب

پاره پاره شدن کاغذ زیبایی

پر و خالی شدن کاسه ی غربت از باد

...

2008-11-22T10:38:00.000-08:00

هر چه می دوم گویی نمی رسم

! یا از کسی همواره عقبم یا کسی همواره از من جلو تر است

هر روز به دنبال تازه ای می دوم و فردا از زوال کهنه ای ، می گریزم

ای کاش کسی غلط هایم را بگیرد

یا مرا خط بزند ! و دوباره بنویسد

فقط یک ماه

2008-11-20T01:41:00.000-08:00

امروز آخرین روز ما ه دوم پاییزه

هوا همون هواییه که دوست دارم

ولی اینقدر پاییزیه که هوای دلم رو هم داره کم کم پاییزیش میکنه

به این فکر میکنم که فقط یک ماه از خزانم مانده

به خودم دلداری می دهم یک ماه دیگر فرصت دارم

تا از بودنش لذت ببرم

از رفتنش ناراحتم

ولی پنداری باید به این رفتن رضا دهم

یه وقتایی از اینکه نمی دونم یک ثانیه ی دیگه چه اتفاقی قراره بیفته احساس زیبایی دارم چه برسه به یک ســـــــال

چیزی از خزان ِ آینده ام نمی دونم

ندانستن ، اون هم از نوع دلچسب

تنها راهی که هست انتظار است

تا سال آینده

تا خزانی دیگر

با نیچه چه کنم؟

2008-11-18T10:19:00.000-08:00

نیچه همچنان با نگاهی بی تفاوت اما نگران...نگران از حال من ،مرا می نگرد...او بیشتر به من فکر می کند تا من به او...
اما من هم بی تفاوت نیستم...اون ته ته ِ دلم، بهش فکر می کنم.. اما نمی خوانمش

...

2008-11-17T01:45:00.000-08:00

چرا برف نمیاد؟:(

و باز هم مصدق به فریادم رسید

2008-11-15T10:07:00.000-08:00

شب بود

پاییز بود و سوز سحرگاهان بود

من بودم و سکوت خیابان بود

و روح روح ساده معصومی

که آخرین دم از نفسش را

در صولت سپیده دمان زد

و هیچ کس

بر مرگ این شهید که من باشم

یک قطره هم سرشک نیفشاند

خدا به همراهت

2008-11-12T12:28:00.000-08:00

کم کم خزان دارد از دلم رخت بر می بندد و نم نم جایش را به سردی زمستان می دهد

خزانی که برایم خزان عشق بود و گرمای محبتم ،راه را بر سردی وجودش می بست

خزانی که برایم چهار فصل بود

حالا

همان

فصل تولد

فصل برگریزان است

خزان می روی خدا به همراهت

...

2008-11-11T06:36:00.000-08:00

هزاران دهقان برای باران دست به دعا بودند

غافل از آنکه خدا با کودکی بود که چکمه اش سوراخ بود

نامه ای از یک دوســـــــــــــــت

2008-11-10T07:54:00.000-08:00

برایت نوشتم

برایت خواندم

سرودم

برایت اشک ریختم

و برایت دعا کردم تا دل ِ عاشقم را بیابی به لبخندی

ای که گفتی برایم بنویس

دیگر برایت نمی نویسم

نمی خوانم

نمی سرایم

اشک نمی ریزم

اما با این دل ِ شکسته

...................برایت دعا می کنم

آرزوهایم برای تو

2008-11-09T09:43:00.000-08:00

آرزو می کنم گه گاه،فقط گه گاه به خودت این اختیار را دهی تا به جای آن چه فکر می کنی درست است ، کاری را انجام دهی که مشتاقانه در آرزوی آنی

آرزومند هزاران خاطره ی زیبا برای تو هستم که در لحظات غمگین آن ها را در نظر آوری

شوقی را خواهانم که از یافتن هدیه ای برای عاشقت در تو ایجاد می شود

آرزو دارم بهاری دیگر را دریابی و شگفت زده ی زیبایی بیشتر آن از بهار پیشین باشی

و در آخر آرزو دارم که پاسخ درست را بیابی

سهم من از تو چه بود

2008-11-07T12:50:00.000-08:00

مترسک گفت گندم تو گواه باش مرا برای ترساندن آفریدند،اما من تشنه ی عشق ِ پرنده ای بودم که سهمش ار من گرسنگی بود

روزی می خوانمش

2008-11-05T23:07:00.000-08:00

خیلی وقته "وقتی نیچه گریست" دستمه و در حال خوندن هستم، به یاد ندارم کتابی بیش از دو روز خوندش برام طول کشیده باشه.اوایل با اشتیاق دنبالش می کردم،راستش وقت هم بسیار کم دارم،شرکت ، دانشگاه،مسیر طولانی ، تراقیک وحشتناک این روزهای تهران ، کتابهای درسی نخوانده و همه و همه مانع از خواندن نیچه میشن.نیچه هم با آرامش روی میز نشسته ،اخمی کرده وبا اون اخم میخواد بهم بگه که مرا بخوان! من هم به اون نگاه پر از معنی توجهی نمی کنم و تو دلم میگم کی منو میخونه؟! من و نیچه خیلی با هم فرق داریم اما برای من مهم اینه که هر دو گریه می کنیم.من با چشمان پر از اشک سر دو راهی نشستم،دو راهی زندگی...کاش می شد مستقیم رفت و با نگاهی باز به هر دو طرف هر آنچه که خود می خواستم انتخاب می کردم.من میخوام مستقیم برم چون هیچ کدوم از اون دو تا مسیر ، مسیر من نیست.راه دشواریست اما میرم و شاید یه روز نیچه گریان را هم در مسیرم خواندم

اون روز،روزیست که مرا خوانده باشی

...

2008-11-04T07:12:00.001-08:00

برای تماشای باران بی چتر بیا

دیروز آسمان تهران بغض پاییزی اش شکست و یک دل سیر گریه کرد

اما هیچ کس به درد دلش گوشی نسپرد

یه جا شنیدم که میگفت : با باران مهربان باش

باران خداحافظی از خداحافظ است

و باز هم یک مشت کودک با یک مشت خاطرات

2008-11-01T08:39:00.000-07:00

این روزها برای خودم خاطره های خوب و قشنگ زیاد می سازم یا بهتره بگم میسازیــــــم و صد البته به یاد ماندنی.و اینبار در دماوند در خانه ای که قرار بود پانزده دقیقه ای گرم شود و هرگز نشد وتنها چیزی که فضای آنجا را قابل تحمل کرد گرمای عشق و صمیمیت ِ دوستی های قدیمی و تازه بود.

خانه و باغی با آن همه سکوت و آرامش ، با آن درختان سیب و گیلاس و گردوی تازه به خواب رفته که به قول سمیه کودکانی بزرگ نما، خوا بشان را شکسته بودند و آنها به این همه شور و حال و طراوت تنها لبخندی شیرین زدند و ما را به جوانی مان بخشیدند.حال تنها کاری که می توانم برای پایداری و تکرار این جوانی ها کنم اینست که دعا کنم ، و باز هم دعا کنم برای دوام این قشنگی ها

بار دیگر دماوند با آن همه زیبایی ،خانه و باغ ، آتش و سرما،شکلات های عمه آتیک و سیب زمینی های زغالی،گوسفند های در حال چریدن در دشت مجاور،ماشین شایان با همه تجهیزاتش و در آخر پیتزاهای خانواده کالیس وآن همه احساس لذت از کنار هم بودن از ذهنم می گذرد و برایم شیرین است

باد ما را خواهد برد

2008-10-28T11:16:00.000-07:00

در شب کوچک من افسوس

باد با برگ درختان میعادی دارد

در شب کوچک من دلهره ویرانی ست

گوش کن

وزش ظلمت را میشنوی؟

من غریبانه به این خوشبختی می نگرم

من به نومیدی خود معتادم

گوش کن

وزش ظلمت را میشنوی ؟

در شب کنون چیزی می گذرد

ماه سرخ است و مشوش

و بر این بام که هر لحظه در او بیم فرو ریختن است

ابرها همچون انبوه عزاداران

لحظه باریدن را گویی منتظرند

لحظه ای

و پس از آن هیچ .

پشت این پنجره شب دارد می لرزد

و زمین دارد

باز میماند از چرخش

پشت این پنجره یک نا معلوم

نگران من و توست

ای سراپایت سبز

دستهایت را چون خاطره ای سوزان در دستان عاشق من بگذار

و لبانت را چون حسی گرم از هستی

به نوازش های لبهای عاشق من بسپار

باد ما را خواهد برد

شبی که خاطره شد

2008-10-26T08:17:00.000-07:00

دیروز چهار آبان هزار و سیصد و هشتاد و هفت بود.بیست و شش بهار و تابستون و پائیز رو پشت سر گذاشتم .از صبح اس ام اس ها و تماس هایی از دوستام داشتم، دوستای دور و نزدیک و من بار دیگر احساس کردم برای کسانی که برای من خیلی عزیز هستند من هم ارزش دارم...حس خوبی بود وقتی می دیدم همه در حال مخفی کردن ِ جشنی هستن که برای من تدارک دیده بودن...وقتی وارد خونه شدم همه چیز فرق داشت اما سمیه سعی کرد برخورد عادی با اون همه کنجکاوی من نشون بده...بابک و امیر هر از گاهی زمانی رو بهم گوشزد می کردند...شایان در بدو دیدار سراغ شام و ازم گرفت و قول کادو در عوض شام بهم داد...ایمان توی ماشین دائماً حواسش به من بود که خدای نکرده از حرکات و عکس العمل های اونا نسبت به دخترای اطراف ناراحت نشم یکی نبود بگه پسر ِ خوب به من چه ربطی داره که ناراحت شم، تازه خوشحال هم میشم ... خلاصه ساعت حدود یازده، پچ پچ ها اوج گرفت و نا آرومی بابک و امیر ،سماجت سوما برای دیدن عکس های ماسوله و اسرار سمیه در همراهی کردن من باهاشون برای دیدن عکسا بیشتر شده بود طوری که مهدی هم به تکاپو افتاده بود...بالاخره انتظارم به سر رسید ..شاید اتفاقی از این قشنگ تر نمی تونست باشه که من منتظرش باشم. وقتی از اتاق بیرون اومدم امیرعزیزم با کیک بستنی وانیلی ، بابک ، ایمان ، شایان در حال تقلا با کاغذ رنگی هایی که به موقع باز نشدن ولی وقتی هم که باز شدن فضا رو رویائی تر از اون چیزی که من میتونستم تصور کنم کرده بودند،امیر رضائی در حال فیلم برداری و سمیه و سوما خوشحال از اینکه دیگه دلیلی نداشت من و توی اتاق به بهانه ی عکس دیدن نگه دارن ...همه و همه قشنگ بودن قشنگ مثل یک رؤیا

سمیه ی لطیف و حساسم

بابک ِ صاف و ساده ام

سومای صبورم

امیر ِ مهربانم

ایمان ِ ساکت اما خروشانم

مهدی ِ کوچک اما بزرگم

شایان و امیر دوستهای قدیمی اما تازه ام

از همتون برای قشنگ ترین شبی که برایم خاطره کردید ممنونم

حالا می دونم که هیچ وقت تنها نیستم

پاییز مرا می برد

2008-10-22T13:39:00.000-07:00

بیست و هفتمین پاییز زندگیم با سفری آغاز می شود

پاییز مرا می برد

به سفر خاطره ها

تساوی

2008-10-21T10:09:00.000-07:00

معلم پای تخته داد میزد

صورتش در خشم گلگون بود

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود

ولی آخر کلاسی ها لواشک بین هم تقسیم می کردند

دلم می سوخت بحال او

که های و هوی میکرد

و با آن شور تساوی های جبر را نشان می داد

با خطی خوانا روی تخته کز ضلمت چون قلب ظالمان بود تساوی را نوشت

بانگ بر آورد

!یک برابر یک است

اینجا در میان جمع شاگردان

یکی بر خاست

همیشه یک نفر باید به پا خیزد

به آرامی سخن سر داد

در این تساوی اشتباهی فاحش و محض است

نگاه بچه ها نا گه به یک سو خیره شد

و او پرسید؟

اگر یک فرد انسان واحد یک است

آیا باز هم یک با یک برابر بود؟

سکوتی بود و سوالی سخت

.................معلم خشمگین فریاد زد آری

و او با پوزخندی گفت

!اگر یک فرد انسان واحد یک بود؟

آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود

و آنکه قلبی پاک و دستی فاقد زر ، پست تر می بود؟

!اگر یک فرد انسان واحد یک بود؟

آنکه رنگش نقره گون بود بالا بود و

آن سیه چرده که می نالید پائین بود؟

!اگر یک فرد انسان واحد یک بود

این تساوی زیر و رو میشد

حال می پرسم

اگر یک با یک برابر بود

نان و مال مفت خواران از کجا آماده میگردید

یا چه کس دیوار چین را بنا میکرد؟

یک اگر با یک برابر بود

پس چه کس پشتش زیر بار فقر خم میشد؟

معلم ناله آسا گفت

بچه ها در جزوه های خود بنویسید که

!یک با یک برابر نیست

...

2008-10-20T21:04:00.000-07:00

حرفی برای گفتن ندارم ، اگر بعضی وقتی ندارند من وقت بسیار و حرف ندارم

شاید یک روز که وقتی نداشتم من هم بگویم

تنها در بی چراغی شب ها می رفتم

2008-10-18T09:41:00.000-07:00

،دستم را به سراسر شب کشیدم

.زمزمه ی نیایش دربیداری انگشتانم تراوید

،خوشه ی فضا را فشردم

.قطره های ستاره در تاریکی درونم درخشید

و سرانجام

در آهنگ مه آلود نیایش ترا گم کردم

.میان ما سرگردانی بیابان هاست

.بی چراغی شب ها، بستر خاکی غربت ها،فراموشی آتش هاست

.میان ما "هزار و یک شب " جست و جوهاست

...

2008-10-17T10:28:00.000-07:00

همیشه چیزی برای آموختن هست،کاری برای کردن ، جایی برای رفتن ،کسی برای دیدن ، زندگی هیچ گاه تهی از آرزوها نیست

لبخند قشنگه ولی از نوع واقعیش

2008-10-14T10:10:00.000-07:00

یک هفته ی پیش قبل از اینکه به دانشگاه برم اتفاقی افتاد که لبخند همیشگی مو پاک کرد

از اون بدتر ترافیک این روزهای تهران که دیگه ساعت مشخصی نداره بود و بعدش دیر رسیدن به کلاس و مسلماً متلک های استاد موقع ورود به کلاس هم تجدیدش کرد

طوری که حتی نمی تونستم مثل قبل وانمود کنم چیزی نشده.همه متوجه تغییر چهره ی همیشه خندانم شده بودند.هر کسی بهم میرسید یه چیزی میگفت و اعتراضی می کرد ...یکی میگفت : چرا ناراحتی؟یکی میگفت : چرا اخمات تو همه؟ یکی دیگه میگفت : تا حالا تو رو اینجوری ندیده بودم اگه تو ناراحت باشی منم ناراحت میشم!تا حالا فکر نمی کردم لبخندم برای کسی یا کسانی تا این اندازه مهم باشه!ولی انگاری همه یه جورایی به خنده های من عادت کرده اند و با خلق ِ تنگم غریبه اند!شاید بخاطر اینه که من همیشه در بدترین روزها هم سعی می کنم بخندم ، خیلی وقت ها پشت لبخندم یه غم بزرگ بوده و کسی نفهمیده که من چه حالی دارم حتی نزدیکانم کاری که بتازگی کمتر می تونم انجامش بدم . انگاری این انرژی مثبت و اون لبخندهای همیشگی یواش یواش داره ته می کشه و شایدم تموم شده و من دارم با سماجت نگهش می دارم

...دلم خیلی گرفته..از همه چیز و همه کس و همه جا

!نمی دونم اون اتفاق عجیبی که منتظرشم و اصلاً نمی دونم چیه کِی قراره بیفته؟